Naar de Adršpašské skály (de rotsen van Adršpach) klim je aan één kant via haarspeldbochten, en dat is precies waar onze tocht begon. Daniel en ik kropen met de auto de helling op, toen er plotseling een tegenligger opdook. Samen pasten we er niet door. Nou ja, zo leek het in elk geval. Ineens vond ik de wegen in Toscane niet meer zo smal. 🙂
Was dat alleen maar een indruk? Deels. Maar niet helemaal. Het stuk tussen Chvaleč en Adršpach, dat in de regio de Chvaleč-haarspeldbochten wordt genoemd, beschrijven lokale kranten herhaaldelijk als een van de gevaarlijkste in de omgeving: vier kilometer scherpe bochten, een weg met een “gecompliceerde hoogte- en richtingopbouw” en ontbrekende vangrails. Vanwege het aantal ongelukken is er zelfs een slagboom met een weerstation geplaatst, die de weg ’s winters bij gladheid naar verluidt afsluit. Dus nee, ik heb het niet helemaal verzonnen. We kwamen veilig aan, maar vooral omdat Daniel reed. Zelf was ik in de eerste haarspeldbocht al blijven steken.
Maar daarna hebben we geen seconde besteed aan het zoeken naar een parkeerplek of het wachten in de rij – we hadden de parkeerplek en onze tickets al vooraf online gekocht. Voor ons de best bestede tijd van de hele tocht.
Hieronder vind je de actuele prijzen voor toegang en parkeren voor 2026, hoe het systeem met tijdsloten werkt, een plan B voor als het parkeerterrein vol is, het aantal treden dat je vooraf beter kunt weten, een plek waar je beter niet kunt eten, en een reden om Adršpach te combineren met een tocht naar Polen.
Je ticket is niet meer geldig zodra je het rotsgebied verlaat.
Dat is de zin die je moet onthouden van de prijslijst. Adršpach is geen plek waar je even weg kunt voor de lunch om daarna terug te komen – zodra je door het draaihek bij de uitgang bent, is het voorbij.
In Tsjechië vind je verschillende zandstenen rotssteden en die vloeien al snel in elkaar over. Adršpach springt eruit door zijn schaal en bezoekersaantallen: volgens de beheerorganisatie van het beschermde landschapsgebied Broumovsko (CHKO Broumovsko) komen hier jaarlijks zo’n 400.000 mensen, terwijl de naburige Teplické skály er maar zo’n 70.000 trekken. Onthoud die cijfers, we komen er nog op terug.
De reden voor die populariteit is simpel: de schaal. Milenci (de Geliefden), de hoogste rotsformatie van het gebied, is 81,4 meter hoog. Tachtig meter zandsteen in één stuk. Het zijn twee torens met daartussen een smal venster, en voor mijn gevoel lijken ze op twee gezichten die naar elkaar toe gedraaid zijn, alsof ze elkaar willen kussen. Ik zeg er meteen bij dat dit puur mijn eigen indruk is – iedereen legt de naam op zijn eigen manier uit. Maar als je ze ziet, geef je me vast gelijk. 🙂
Het gebied is bovendien zo goed beschermd als maar kan. Het nationale natuurreservaat van de rotsen van Adršpach en Teplice werd al uitgeroepen in 1933 en is qua oppervlakte het grootste nationale natuurreservaat (NPR) van Tsjechië (zo’n 1.800 hectare), ligt in de strengste zone van het beschermde landschapsgebied Broumovsko en is tegelijk een Natura 2000-gebied van Europees belang. Vandaar die regels, tijdsloten en verboden – het is geen bureaucratische pesterij, het gaat om de rots en om de slechtvalken die hier broeden.
Dit is de meest voorkomende reden waarom een uitstapje naar Adršpach voor mensen slecht begint. Het hoofdparkeerterrein ligt zo’n 300 meter van de ingang naar de rotsen en het is het enige officiële – de beheerder geeft het zelfs geen nummer, gewoon “parkeerterrein bij de ingang”. En de capaciteit is beperkt.
| Personenauto / motorfiets | TOP-seizoen (1 juli–31 augustus) | Hoofdseizoen (1 maart–30 juni en 1 september–30 november) | Laagseizoen (1 december–28 februari) |
|---|---|---|---|
| Online vooraf | 200 Kč (ca. € 8,30) | 180 Kč (ca. € 7,40) | 80 Kč (ca. € 3,30) |
| Ter plekke | 250 Kč (ca. € 10) | 220 Kč (ca. € 9,10) | 100 Kč (ca. € 4,10) |
Een caravan of camper kost je in het TOP-seizoen 600 Kč online (ongeveer € 25) of 850 Kč ter plekke (ongeveer € 35), een bus kun je betalen uitsluitend ter plekke voor 850 Kč (ongeveer € 35). Het parkeerkaartje geldt de hele dag, maar let op: tussen 21:00 en 7:00 schakelt het systeem over op een uurtarief van 100 Kč per uur (ongeveer € 4,10). En een kwijtgeraakt kaartje kost je 1.000 Kč (ongeveer € 41), een bedrag waardoor je er vanzelf goed op past.
Reserveer je plek van tevoren. De beheerder zegt het zonder omwegen: “Parkeerplaatsen zijn beperkt – reservering is verplicht!” En dat is geen loos dreigement. Toen ik op 30 augustus het reserveringssysteem checkte voor een datum vier dagen later, waren er nog 24 vrije parkeerplekken over voor de hele dag. Je reserveert op dezelfde plek als de tickets, op adrspasskeskaly.cz/online-vstupenky, in het tabblad voor parkeerplekken.
De reservering is gekoppeld aan je kenteken en de slagboom leest dat automatisch af. Typ je je kenteken verkeerd in of kom je met een andere auto, dan gaat de slagboom niet vanzelf open – houd daarom de QR-code van je bestelling bij de hand, daarmee lost de medewerker het op.
Onze tip: we hebben de parkeerplek vooraf online gekocht, toen voor 180 Kč (ongeveer € 7,40), nu is dat 200 Kč (ongeveer € 8,30). Het was het beste deel van de voorbereiding. We hoefden ons niet druk te maken om een plek of een rij, maar vooral: we hoefden geen contant geld bij elkaar te zoeken. Kleingeld nemen we eerlijk gezegd niet mee, en bij de slagboom munten staan natellen terwijl er een paar auto’s achter je staan, is precies het begin van een uitstapje dat je niet wilt.
Dit vond ik eerlijk gezegd fijn om te lezen, en ik wil het goed vermelden, want je kunt het op de website makkelijk over het hoofd zien. De beheerder noemt het op drie plekken hetzelfde:
Parkeren is gratis voor voertuigen met een parkeerkaart voor het vervoer van personen met een handicap. In dat geval hoef je geen online parkeerplek te boeken.
Met andere woorden: met een parkeerkaart hoef je je helemaal niet door het reserveringssysteem heen te worstelen. Je komt aan en parkeert. Bij het toegangsticket is het al niet meer zo gul – de houder van een Tsjechische gehandicaptenkaart ZTP betaalt de volle toegangsprijs, de houder van een ZTP/P een verlaagd tarief, maar de begeleider van een ZTP/P-houder heeft gratis toegang.
| Vanaf | Met de auto | Opmerking |
|---|---|---|
| Praag | 179 km / 2 uur 9 min | alternatief 167 km, maar met een beperking onderweg |
| Hradec Králové | 71 km / 1 uur 12 min | snelste optie |
| Wrocław (PL) | 112 km / 1 uur 46 min | Adršpach is populair als dagtocht bij Polen |
Als je de haarspeldbochten wilt vermijden, is er een langere route via Náchod en Teplice nad Metují (zo’n 78 km vanaf Hradec, een paar minuten langer). Als ik zelf achter het stuur zat, koos ik deze route.
Met de trein gaat het eleganter dan je zou verwachten – de halte Adršpach ligt zo’n 100 meter van de ingang naar de rotsen, dichterbij dan het parkeerterrein. Het addertje onder het gras is dat er geen directe trein rijdt vanuit Praag of vanuit Hradec Králové, je moet altijd overstappen. De snelste verbinding met alleen de trein vanuit Praag duurt 3 uur 29 minuten, vanuit Hradec Králové 1 uur 39 minuten (gecontroleerd op idos.cz voor vrijdag 4 september 2026 – check de dienstregeling natuurlijk voor je eigen datum). Er bestaat wel een verbinding van 2 uur 58 minuten, maar dat is een combinatie van een bus naar Trutnov en een trein vanaf daar. De bushalte ligt zo’n 250 meter van de ingang en direct bij het station is een bagagedepot.
Verblijf je in Praag en is Adršpach je te veel voor één dag, kijk dan ook eens naar onze tips voor dagtochten vanuit Praag.
De Adršpašské skály hebben betaalde toegang en daarnaast een reserveringssysteem met tijdsloten per uur. Het klinkt ingewikkeld, maar het werkt eenvoudig – en vooral: het werkt.
| Categorie | TOP-seizoen (1 juli–31 augustus) | Hoofdseizoen (1 maart–30 juni, 1 september–30 november) | Laagseizoen (1 december–28 februari) |
|---|---|---|---|
| Volwassene | 200 / 250 Kč (ca. € 8,30 / € 10) | 180 / 230 Kč (ca. € 7,40 / € 9,50) | 120 / 170 Kč (ca. € 5,00 / € 7,00) |
| Kind 3-15 jaar | 140 / 190 Kč (ca. € 5,80 / € 7,90) | 120 / 170 Kč (ca. € 5,00 / € 7,00) | 90 / 140 Kč (ca. € 3,70 / € 5,80) |
| Student tot 26, senior 65+, ZTP/P | 160 / 210 Kč (ca. € 6,60 / € 8,70) | 140 / 190 Kč (ca. € 5,80 / € 7,90) | 100 / 150 Kč (ca. € 4,10 / € 6,20) |
| Gezin (2 volwassenen + 2 kinderen) | 550 / 700 Kč (ca. € 23 / € 29) | 490 / 640 Kč (ca. € 20 / € 26) | 340 / 490 Kč (ca. € 14 / € 20) |
| Hond | 50 / 100 Kč (ca. € 2,10 / € 4,10) | 50 / 50 Kč (ca. € 2,10) | 50 / 50 Kč (ca. € 2,10) |
Tickets koop je online HIER en dat raden we van harte aan.
Het verschil tussen online en de kassa is 50 Kč per volwassene (ongeveer € 2,10), bij het gezinsticket direct 150 Kč (ongeveer € 6,20). Let op één detail: op de dag van je bezoek zijn de online prijzen hetzelfde als aan de kassa – de korting krijg je alleen als je op tijd koopt.
Je koopt een ticket voor een specifiek uur en kunt dan binnen het uur daarna naar binnen. De beheerder omschrijft het zo: met een ticket voor 8:00 kun je op elk moment tussen 8:00 en 9:00 naar binnen. Binnen jaagt niemand je meer op, de route loop je op je eigen tempo.
Wat je niet in de prijslijst vindt, maar wat we in de praktijk hebben gecontroleerd: eerder laten ze je echt niet naar binnen. We hebben het geprobeerd. 😃 Het systeem moet de drukte over de hele dag spreiden en de drukste uren tussen 10:00 en 14:00 ontlasten – wat betekent dat je merkbaar meer rust hebt als je een slot om acht uur kiest, of juist een middagslot.
Werkt het? Voor ons wel, al is het geen wondermiddel – aan het begin van de route was het toch nog behoorlijk druk. Maar het ging.
Reserveren is niet formeel verplicht, maar in de praktijk wel. Je kunt je ticket ook aan de kassa kopen, maar dan riskeer je een wachtrij – en vooral geldt er een harde regel: als de online tickets uitverkocht zijn, kun je ze ook ter plaatse niet meer kopen. Blind aankomen in augustus om elf uur ’s ochtends is dus een gok die ik niet zou wagen.
Annuleren kan uiterlijk 7 dagen van tevoren en je krijgt geen geld terug, maar een voucher die een half jaar geldig is. Het ticket en het parkeergeld worden als twee aparte bedragen geannuleerd, die je niet onderling kunt verrekenen.
| Periode | Rondwandeling |
|---|---|
| TOP-seizoen (1 juli–31 augustus) | 8:00–20:00 |
| Hoofdseizoen (1 maart–30 juni, 1 september–30 november) | 8:00–18:00 |
| Laagseizoen (1 december–28 februari) | 8:00–16:00 |
De hoofdroute meet 3,5 km en is groen gemarkeerd. De officiële websites spreken elkaar qua tijd een beetje tegen – de FAQ noemt 2,5 uur, elders op dezelfde website staat “reken op minstens 3 uur”. Wat ons betreft: reken op drie uur en je komt niet bedrogen uit.
Vanaf de ingang tot de Malý vodopád is het 1,3 kilometer over vlak terrein en is het een rolstoeltoegankelijke route – officieel bevestigd, een kinderwagen of rolstoel redt het prima. Terug moet je echter dezelfde weg nemen, de route is hier niet rond te maken.
En precies hier verzamelen zich de meeste mensen. Niet omdat de Malý vodopád de mooiste plek van het gebied is, maar omdat hij het makkelijkst te bereiken is. Toen we erlangs liepen, stonden er gezinnen met kinderwagens en keken kinderen toe hoe het water uit de rots stroomde, alsof het een voorstelling was. Eerlijk gezegd is het dat voor een klein kind ook.
Onderweg kom je langs rotsformaties met een eigen naam, waarover je op de borden kunt lezen: Džbán met een venster van zes meter, Homole cukru, die bovenaan 13 meter breed is en onderaan maar drie, Gotická branka uit 1839, Krakonošův zub met een ingehakt hoogwatermerk van de overstroming van 23 juni 1844, of Čertův most met een boog van 21 meter hoog.
Velký vodopád (de Grote Waterval) is 16 meter hoog en de waterstroom wordt geregeld vanwege het meertje erboven. In de winter bevriest hij tot een ijswaterval. Hij ligt niet ver van de Malý vodopád, maar – en dit is het deel dat ik me het beste herinner – er loopt maar één pad naartoe, en dat heeft heel veel treden. Stel je dus voor hoe de ene sliert mensen naar boven gaat en de andere naar beneden, en iedereen zijn best doet om geduldig te kijken.
Ik raad stevig en antislip schoeisel aan. Niet vanwege de stijl, maar om heel te blijven. 😃 De treden zijn vaak vochtig en in een rij mensen heb je geen ruimte om te kiezen waar je stapt.
Een voorbeeld van een typische trap in de kloof – daarvan zijn er op de route heel wat.
Boven de waterval ligt het Skalní jezírko en daarover kun je met de boot varen. Het is een tocht van ongeveer twintig minuten en kost apart:
| Boottocht | Prijs |
|---|---|
| Volwassene | 100 Kč (ca. € 4,10) |
| Student tot 26, senior 65+, ZTP/P + begeleider | 70 Kč (ca. € 2,90) |
| Kind 3–15 jaar | 50 Kč (ca. € 2,10) |
LET OP: de boten kun je niet van tevoren reserveren en je betaalt uitsluitend contant, in Tsjechische kronen. Dat is de enige plek in het hele gebied waar je niets aan een kaart hebt. Wie normaal geen contant geld bij zich heeft – zoals wij – moet dat hier speciaal meenemen. Honden mogen niet mee de boot op.
Dit is de zandafgraving vlak bij de ingang van het gebied, niet het Skalní jezírko waarover de boot vaart. Die twee plekken worden makkelijk verward.
Wij tweeën bij de zandafgraving, op de terugweg naar de auto.
Achter de waterval splitst het pad zich in twee kampen. Zij die zeggen “dit was voor mij genoeg, we gaan rustig verder”, en zij die per se alles willen zien, tegen elke prijs. Wij horen natuurlijk bij het team “je leeft maar één keer” – en dat zeg ik met een lichte overdrijving, want voor heel veel mensen is het gewoon een doodnormale wandeling. Voor mij was het af en toe een innerlijk gevecht om te overleven.
De afslag naar de zogenaamde Nová partie brengt je bij de uitkijkpunten op Milenci, op Velké panorama, op Starosta a Starostová en bij Cukrovarský komín. En ook bij een getal dat je planning voor de dag verandert: alleen al op de Nová partie zijn er ongeveer 850 treden. Op de hele route door de rotsstad zijn het er bijna 2.000.
Ik zal je niet voorliegen. Voor het laatste uitzicht ga je een steile houten trap op, met als enige houvast twee metalen buizen in plaats van een leuning. O ja, en het is boven een kloof – in mijn hoofd boven de afgrond des doods. Stoppen kan niet, want achter je komt de volgende lichting avonturiers aan. Dus je geeft het óf meteen op, óf je eindigt zoals ik: mijn horloge mat een hartslag van 192 en daarna stond ik nog een kwartier boven voordat ik weer op adem was.
Maar die uitzichten. Boven kwam steeds die filmzin bij me terug, over hoe de Alpen je wel imponeren, Karel, maar dit… Daarboven vonden we echt rust en begrepen we eindelijk waarom mensen dit doen. En uiteindelijk was ik heel blij dat we gegaan waren.
Tussen de uitkijkpunten op Starosta a Starostová loopt de route door een plek die heet Myší díra en dat is het smalste steegje van de hele rotsstad – 50 centimeter.
Vijftig centimeter klinkt op papier onschuldig. In werkelijkheid moest ik mijn armen boven mijn hoofd houden om erdoorheen te komen. Als iemand met claustrofobie heb ik van dit stukje geen seconde genoten, en ik was eerlijk gezegd blij dat het kort was. Heb je hier ook last van: blijf ademen, het is maar een paar meter en daarna gaat het weer open. Als je serieus last hebt van claustrofobie, is dit een van de argumenten om alleen het makkelijke deel van de route te kiezen.
Zo ziet een gewone smalle doorgang door de rotsstad eruit. De Myší díra zelf hebben we niet op de foto weten te krijgen – daarvoor waren er te veel mensen en te weinig ruimte.
Dit waren we van tevoren nergens tegengekomen. Een stukje van het pad onder de Milenci vandaan ligt in een rotsspleet verscholen de Skalní kaple – een houten bordje met de naam, een metalen hekje, een kruisbeeld en tientallen kleine gedenkplaatjes. Volgens de beheerder herinnert de plek aan de tragische dood van Josef Emanuel Nádherný, die hier in 1929 omkwam tijdens een beklimming van de Milenci; de overige namen op de metalen platen zijn van klimmers. De kapel ligt verscholen in een rotsgrot boven de beek Řeřichův potok, ongeveer zestig meter van het pad.
Dit is het deel dat je in een reisgids misschien zou overslaan. Doe dat niet.
Op de hele wandelroute zijn er geen toiletten beschikbaar.
De beheerder vermeldt dit op de interactieve kaart en meent het serieus. Hetzelfde geldt voor het feit dat er op de hele route nergens iets te eten of drinken is – het enige wat er is, zijn seizoensgebonden kraampjes voor de ingang van de rotsen. En hier moet ik eerlijk zijn, ook al is dat niet populair.
Ik raad aan om die kraampjes over te slaan. Al van ver ruik je verbrande olie, en de prijzen vond ik behoorlijk gewaagd – in augustus 2024 zagen we patat voor zo’n 100 Kč (ongeveer € 4,10), en te oordelen naar wat de mensen voor ons kregen, was dat die prijs niet waard. Andere kraampjes verkochten ijsjes en langos. Kortom, niets waar je zin in hebt voordat je aan de tocht begint.
En eerlijkheidshalve twee dingen: de kraampjes worden gerund door derden, niet door het rotsbeheer, dus er bestaat geen officiële prijslijst en mijn cijfers zijn van 2024, niet van dit jaar. En de beheerder zelf verwijst op zijn eigen website naar “echte” restaurants in de omgeving, wat wel iets zegt.
Onze aanbeveling: eet van tevoren of neem een lunchpakket mee in je rugzak, en bewaar een echte maaltijd voor na de wandeling, in een van de restaurants in de omgeving. Neem water mee, want op de route kun je het niet kopen.
Praktisch pluspunt: direct bij de ingang is een informatiecentrum met een geldautomaat van Česká spořitelna, nog een geldautomaat (Moneta) zit in het gebouw tegenover het parkeerterrein, en in de zomer is daar ook een wisselkantoor. Met euro’s of andere buitenlandse valuta kun je in het gebied echter niet betalen.
Het gebied ligt in de strengst beschermde zone, en dat is te merken aan de lijst met verboden. De rotswachter heeft de status van een ambtenaar en kan een boete opleggen op grond van de Tsjechische natuurbeschermingswet.
| Variant | Wat is inbegrepen | Totaal |
|---|---|---|
| Budgetvariant (2 volwassenen, laagseizoen, online) | tickets 2× 120 Kč + parkeergeld 80 Kč | 320 Kč (ca. € 13) |
| Standaard (2 volwassenen, TOP-seizoen, online, met boottocht) | tickets 2× 200 Kč + parkeergeld 200 Kč + boottocht 2× 100 Kč | 800 Kč (ca. € 33) |
| Gezin (2 volwassenen + 2 kinderen, TOP-seizoen, online, met boottocht) | gezinsticket 550 Kč + parkeergeld 200 Kč + boottocht 2× 100 en 2× 50 Kč | 1.050 Kč (ca. € 43) |
| Zonder voorbereiding (2 volwassenen, TOP-seizoen, ter plekke, met boottocht) | tickets 2× 250 Kč + parkeergeld 250 Kč + boottocht 2× 100 Kč | 950 Kč (ca. € 39) |
Berekend op basis van de officiële prijslijsten, gecontroleerd op 30 augustus 2026. Het verschil tussen de standaardvariant en de variant zonder voorbereiding is 150 Kč (ongeveer € 6,20) – en dan ook nog de wachtrij.
Voor ons is de laatste regel het interessantst. Honderdvijftig kroon is geen bedrag waarvoor je van tevoren zou plannen, maar het is precies de prijs die je betaalt voor “het komt wel goed”.
Adršpach is prima te doen als dagtocht, maar als je ook Teplické skály of de Vlčí rokle (de Wolfskloof) wilt meenemen, loont het de moeite om te overnachten. Er is accommodatie direct in Dolní Adršpach en Horní Adršpach, de meeste binnen een paar honderd meter van de ingang. Ik zou na die wandeling nergens meer heen willen rijden – en de volgende keer blijven we hier overnachten.
Gekozen op basis van onze eigen ervaring
Als je beide rotssteden wilt combineren, is het slim om aan de kant van Teplice te overnachten.
Heb je ooit op de kaart gekeken om te zien hoe dichtbij Polen vanaf hier eigenlijk is? Ik eerlijk gezegd pas tijdens deze reis – en dat is jammer, want het is een van de beste dingen die je met Adršpach kunt combineren. Adršpach ligt praktisch op de bergkam bij de staatsgrens – naar de dichtstbijzijnde Poolse stad Mieroszów is het 8,9 km en veertien minuten met de auto, naar Wrocław 111,8 km, ofwel net geen twee uur.
En het is geen eenrichtingsverkeer. Toen we uitzochten welke georganiseerde tochtjes er naar Adršpach bestaan, bleek dat de meeste ervan vanuit Wrocław vertrekken, niet vanuit Praag. Voor Poolse bezoekers is “Skalne Miasto” een volkomen gewone dagtocht. Dus nu je hier toch bent, draai het om en maak van Adršpach je poort naar Polen – of andersom.
Adršpach: The Chronicles of Narnia Tour vanuit Wrocław – vanaf ongeveer € 105, skip-the-line toegang, kleine groep
Van Praag naar Adršpach met een boottochtje – de enige optie met vertrek direct vanuit Praag, 11 uur inclusief vervoer
Van Wrocław naar de rotsstad – tochtje met chauffeur, vanaf ongeveer € 92, drie uur vrije tijd om in je eigen tempo te verkennen, kleine groep
Wrocław is voor ons een van de meest onderschatte steden van Midden-Europa en is ideaal voor twee dagen – wat je er kunt zien, hebben we beschreven in onze gids over Wrocław. Met kinderen raden we aan om ook het grootste aquarium van Polen, in de plaatselijke dierentuin, toe te voegen – dat verraste ons meer dan we hadden verwacht. Op nog geen anderhalf uur rijden naar het westen, 62 kilometer, ligt Karpacz – met het ondergrondse museum Karkonoskie Tajemnice, een goed plan B voor als het in de rotsen regent. En meer tips vind je in onze sectie over Polen.
Zomer of herfst?
Zomer (juli-augustus) is het duurst en drukst, maar dan varen de bootjes wel en heeft het park de langste openingstijden, tot 20:00 uur. We zijn in augustus geweest en hebben daar geen spijt van, alleen zou ik de volgende keer het allereerste tijdslot van de dag kiezen. ’s Middags trok het dicht boven de rotsen en motregende het een tijdje, en op de trappen merk je dat meteen: zowel het zandsteen als het hout wordt glad.
Lente en herfst zijn voor ons het beste compromis – de toegangsprijs is 20 Kč (iets minder dan € 1) lager, het parkeergeld ook, en van mei tot eind oktober vaart de boot nog steeds. De herfstkleuren in de zandstenen kloven zijn bovendien iets wat je in augustus niet krijgt. Als je een lenteweekend met zijn tweeën plant, hebben we daarvoor een apart overzicht met tips voor Tsjechië.
Winter is de goedkoopste optie van allemaal – toegangsprijs 120 Kč (ongeveer € 5,00), parkeergeld 80 Kč (ongeveer € 3,30) online – en de Velký vodopád bevriest tot een ijswaterval. Het park sluit echter al om 16:00 uur, en bij ijzel wordt de slagboom bij de haarspeldbochten van Chvaleč gesloten. Een winterbezoek vraagt om goede schoenen en wat speling in je planning.
Aankomen zonder reservering in het TOP- of hoofdseizoen. Je riskeert niet alleen een wachtrij en een vol parkeerterrein – als de online tickets voor die dag uitverkocht zijn, kun je ze ook niet meer aan de kassa kopen.
Vertrouwen op je betaalkaart bij de bootjes. In het hele park kun je met kaart betalen, bij de boot niet. Alleen contant geld in Tsjechische kronen.
Op pad gaan zonder water en eten. Drie uur klimmen zonder water is geen goed idee, en op de route kun je niets kopen.
Teplické skály inplannen op hetzelfde ticket. Het zijn twee verschillende beheerders en twee aparte ingangen. De uitzondering geldt alleen voor de doorsteek door de Vlčí rokle.
Ga, als je van grootse schaal houdt, een van de meest fotogenieke plekken van Tsjechië wilt zien en het niet erg vindt dat nog eens 400.000 andere mensen per jaar hetzelfde denken. Voor gezinnen met jonge kinderen is het rolstoeltoegankelijke gedeelte naar de Malý vodopád ideaal – dat biedt een echte belevenis zonder ook maar één traptrede.
Denk er nog eens over na, als je last hebt van ernstige claustrofobie – de Myší díra is echt maar 50 centimeter breed. Als je slecht tegen hoogtes en afgronden kunt, omdat de trappen op de Nová partie boven de kloof lopen en de leuning eerder symbolisch is. Als je problemen hebt met je knieën of conditie, omdat je de tweeduizend traptreden niet kunt omzeilen. En als je op zoek bent naar rust in de natuur, vind je die in Adršpach in augustus niet – daarvoor zijn er betere plekken. Bijvoorbeeld Prachovské skály (de rotsen van Prachov): kleiner, minder beroemd en met drie routes van 1,5 tot 3,5 km, zodat je de lengte kunt afstemmen op waar je zin in hebt. Parkeren kost daar bovendien honderd kroon, niet tweehonderd.
Het goede nieuws: het zware gedeelte is optioneel. De eerste 1,3 km over vlak terrein naar de Malý vodopád is op zichzelf al een volwaardig uitstapje, en niemand dwingt je om verder te gaan.
Het was het waard. Ook met een hartslag van 192, ook al moest ik me met mijn armen boven mijn hoofd door de Myší díra wurmen, en ook met die haarspeldbocht waar het leek alsof we er met een tegemoetkomende auto niet langs zouden komen.
Adršpach is een van de weinige plekken waar de bezoekersregulering echt zin heeft en zichtbaar werkt. De tijdsloten werken, een online parkeerreservering bespaart je meteen aan het begin een hoop stress, en de rest hangt alleen nog af van je eigen benen. Als ik je één ding zou aanraden: koop je ticket en parkeerplek van tevoren en kies een ochtendslot. Al het andere kun je improviseren.
En als je toch al zo ver in het noordoosten van Tsjechië bent, stop dan niet bij de grens. Adršpach en Wrocław liggen twee uur van elkaar – meer tips voor uitstapjes vind je in onze sectie over Tsjechië.
Formeel niet, je kunt het ook aan de kassa kopen. In de praktijk wel – het ticket is 50 Kč (ongeveer € 2,10) goedkoper, je vermijdt de wachtrij, en vooral geldt: als de online tickets voor die dag uitverkocht zijn, krijg je ze ook niet meer ter plekke.
In het TOP-seizoen (juli-augustus) 200 Kč (ongeveer € 8,30) online of 250 Kč (ongeveer € 10) ter plekke voor een personenauto. In het hoofdseizoen 180 Kč (ongeveer € 7,40) / 220 Kč (ongeveer € 9,10), in het laagseizoen 80 Kč (ongeveer € 3,30) / 100 Kč (ongeveer € 4,10). Het ticket geldt de hele dag; tussen 21:00 en 7:00 uur geldt een tarief van 100 Kč (ongeveer € 4,10) per uur.
Ja. De beheerder geeft aan dat parkeren gratis is voor voertuigen met een parkeerkaart voor het vervoer van mensen met een handicap, en dat je in dat geval geen online parkeerplek hoeft te boeken. Voor de toegangsprijs geldt echter: een houder van een ZTP-kaart betaalt de volle toegangsprijs, een houder van een ZTP/P-kaart betaalt een verlaagd tarief, en de begeleider van een ZTP/P-houder heeft gratis toegang.
Ja, maar alleen op de eerste 1,3 km vanaf de ingang tot de Malý vodopád. Dit gedeelte is rolstoeltoegankelijk en vlak, maar je moet wel dezelfde weg terug. Verder op de route kom je met een kinderwagen niet – de Velký vodopád, het meertje, de uitkijkpunten bij de Nová partie en de Myší díra zijn niet rolstoeltoegankelijk.
De hoofdroute is 3,5 km lang. Officiële bronnen geven 2,5 tot 3 uur aan – reken liever op drie uur, vooral in het seizoen, wanneer je op de trappen in de rij moet staan.
Volwassene 100 Kč (ongeveer € 4,10), gereduceerd 70 Kč (ongeveer € 2,90), kind van 3-15 jaar 50 Kč (ongeveer € 2,10). Reserveren kan niet, tickets koop je pas ter plekke en alleen contant in Tsjechische kronen. Het tochtje duurt ongeveer 20 minuten; de boot vaart van mei tot eind oktober, dagelijks van 9:00 tot 16:45 uur. Let op: het ticket voor de rotsen geldt tot 20:00 uur, maar de boot stopt uren eerder, dus met een laat tijdslot kun je niet meer varen.
Nee, geen van beide. Regel toiletbezoek en eten voordat je het park binnengaat. De enige horeca zijn seizoensgebonden kraampjes bij de ingang, die door derden worden gerund.
Nee. Teplické skály wordt beheerd door de stad Teplice nad Metují en heeft een eigen prijslijst en een eigen parkeerterrein (personenauto 150 Kč per dag, ongeveer € 6,20). De uitzondering geldt alleen voor de doorsteek: als je beide rotssteden in één keer via de Vlčí rokle doorloopt, heb je alleen een ticket nodig voor de rotsstad waar je binnenkomt.
Wat te doen in Praag in drie dagen: 16 tips van locals die hier al 8 jaar wonen. Een boottocht over de Čertovka, Terasa U Prince, Petřín, de Burcht, cafés, knoedels en Thaise noedels, met prijzen en een plan voor elke dag.
Lezen
We liepen in vier uur door Karlovy Vary: bronnen zonder rij, Grandhotel Pupp van binnen, de kabelbaan Imperial in plaats van de overvolle Diana, Becherovka en waar je goed kunt eten.
Lezen
Karlovy Vary draait niet alleen om colonnades en kuurwafels. Voor ons is het een stad waar we minstens twee keer per jaar terugkomen. Lees hier meer over overnachten in Karlovy Vary.
Lezen
NL
