“Waarvoor zouden we bang zijn, op naar de rotsen van Prachov!” Dit liedje zit al sinds mijn kindertijd in mijn hoofd, en zodra iemand het over Český ráj (het Boheems Paradijs) heeft, begint het vanzelf te spelen. Dit jaar, in augustus, ontdekte ik opnieuw dat de tekst niet liegt. Bang hoef je echt nergens voor te zijn, maar die uitkijkpunten liggen wel flink hoog.
We kwamen ’s middags aan, het was dertig graden en het centrale parkeerterrein was bijna vol – er waren nog maar een paar plekken vrij. We betaalden 100 Kč (ongeveer € 4,10), contant, en als echte toeristen haalden we, nog voor we de rotsen in liepen, eerst een langos. Toen kwam het moment waarop je bij de kassa een route kiest: geel 1,5 km, rood 2,5 km, groen 3,5 km. Daniel koos groen. Bedankt, Daniel. Bij dertig graden was dat precies de keuze waarna je als een slak door de rotsstad sjokt en tegen iedereen om je heen volhoudt dat je gewoon aan het genieten bent van de uitzichten.
En weet je wat? We genoten er inderdaad van. Prachovské skály (de rotsen van Prachov) zijn namelijk geen hoop stenen waar je in twintig minuten omheen loopt. Het is een hele stad van zandstenen torens, waar je via trappen naar boven en beneden kunt klimmen die ooit zijn uitgehakt door iemand in een tijd dat nog niemand van veiligheidsnormen had gehoord, en waar vanaf elk tweede uitkijkpunt de helft van Český ráj voor je open ligt. In dit artikel vind je alles wat we zelf hebben nagevraagd en uitgeprobeerd: wat een ticket in 2026 kost, hoe de drie routes van elkaar verschillen, waar je kunt parkeren, hoe zwaar die beruchte trappen nu eigenlijk zijn, waar je kunt eten (en waarom je contant geld moet meenemen) en wat je in de omgeving nog meer kunt doen als je hier een heel weekend wilt doorbrengen.
Je ticket en je parkeerbewijs zijn de hele dag geldig, dus je hoeft de rotsstad niet in één keer te doorlopen.
Prachovské skály liggen in de regio Hradec Králové, ongeveer 7 km ten westen van Jičín, en maken deel uit van het beschermde landschapsgebied Český ráj. Tsjechië heeft meer rotssteden en elk daarvan heeft een eigen karakter. Adršpach is naar onze mening monumentaler en absoluut bekender, terwijl Hruboskalsko aan de andere kant van Český ráj luchtiger aanvoelt en, in tegenstelling tot Prachov, vrij toegankelijk en gratis is. Prachovské skály hebben iets wat de andere niet zomaar van ze kunnen afpakken: de combinatie van dichtheid en uitzicht.
De rotstorens staan hier zo dicht opeengepakt dat er kloven tussen doorlopen die maar breed genoeg zijn voor één persoon – en dan klim je de trappen op en kijk je opeens over de boomtoppen heen uit op heel Český ráj. Vanaf de Vyhlídka Míru zijn bij goed zicht Trosky, Ještěd en de burcht Bezděz te zien (bron: prachovskeskaly.cz). Dat is het contrast dat je van Prachov meeneemt: de ene minuut wurm je je door een rotsspleet, en een minuut later sta je hoog boven het landschap.
En dan is er nog iets wat ik pas dit jaar echt ben gaan waarderen. Het gebied is werkelijk enorm. Het parkeerterrein was weliswaar bijna vol, maar tussen de rotsen verspreidde iedereen zich prima. Iedereen heeft zijn eigen tempo: de een blijft bij elk bordje staan, de ander jakkert er doorheen. De enige kleine opstoppingen ontstonden bij de uitkijkpunten, waar mensen om de beurt hun foto namen – maar niets wat de ervaring bedierf.
De Prachovské skály zijn in particuliere handen – ze worden beheerd door het bedrijf J. M. Schlik, s.r.o., oftewel de nakomelingen van de familie Schlik, die de rotsen al aan het begin van de 20e eeuw in bezit had. Daarom betaal je hier toegang, in tegenstelling tot de meeste vrij toegankelijke rotsgebieden.
De prijslijst is opgedeeld naar periode en hangt direct bij de kassa. De tabel hieronder is overgenomen van deze foto van ons, niet van de website:
| Categorie | Hoogseizoen (1 juni – 30 september) | Laagseizoen (1 oktober – 31 mei) |
|---|---|---|
| Standaard (volwassenen) | 200 Kč (ca. € 8,30) | 150 Kč (ca. € 6,20) |
| Gereduceerd (kinderen 3–15 jaar, studenten tot 26, senioren 65+, houders van een TP-, ZTP- of ZTP/P-kaart) | 150 Kč (ca. € 6,20) | 100 Kč (ca. € 4,10) |
| Gezinstarief (2 volwassenen + 2 kinderen) | 550 Kč (ca. € 23) | 400 Kč (ca. € 17) |
| Kinderen 0–2 jaar | gratis | gratis |
| Hond | 50 Kč (ca. € 2,10) | 30 Kč (ca. € 1,20) |
De toegangsprijs en het parkeergeld kunnen volgens de exploitant met kaart worden betaald, Multisport wordt ook geaccepteerd, Sodexo Flexi Pass niet. De toegang hebben we zelf met kaart betaald en dat verliep zonder problemen. We hebben de prijslijst bij de kassa gefotografeerd; de prijzen komen overeen met de website, alleen staat de categorie gereduceerd tarief op het bord wat uitgebreider uitgeschreven. Voor het parkeerterrein betaalden we echter honderd Kč contant, dus neem liever wat contant geld mee. De dichtstbijzijnde pinautomaten zijn pas in Jičín (Tesco, Kaufland).
Onze tip: bewaar je ticket goed. Het is de hele dag geldig, dus als je halverwege de route zonder energie komt te zitten, kun je terug naar de Turistická chata voor de lunch en daarna weer verder gaan.
Bij de kassa kies je een van de drie gemarkeerde routes. Ze starten allemaal bij de Turistická chata en keren er ook allemaal weer naar terug; het verschil zit alleen in hoeveel je onderweg meepakt.
| Route | Lengte | Officiële tijd | Voor wie |
|---|---|---|---|
| Geel (Kleine route) | 1,5 km | 45 minuten rustig wandelen | Snelle kennismaking, weinig tijd, jonge kinderen |
| Rood | 2,5 km | 1,5 uur | De gulden middenweg |
| Groen (Grote route) | 3,5 km | 2 uur | Voor wie alles wil zien |
| Blauw | – | – | Route voor kinderwagens, vanaf de bovenste kassa |
De gele route leidt je langs Myší díra, Vyhlídka Českého ráje, de splitsing U buku, Vyhlídka Míru en Císařská chodba. In drie kwartier lukt dat alleen als je niet stilstaat – en dat gaat hier niet.
De rode route voegt Vyhlídka Křížkovského, Hlaholská vyhlídka en de afdaling naar de rots Mnich toe. Als we opnieuw zouden gaan, in de middag of bij hitte, zouden we waarschijnlijk deze route nemen – wij liepen de groene, en dat was te merken.
De groene route – die van ons – neemt bovendien Pechova vyhlídka, Fortna, Šikmá věž, Masarykova cesta, Rumcajsova en Hakenova vyhlídka en ten slotte Všetečkova vyhlídka en Schlikova vyhlídka mee. Het is de meest volledige rondgang langs de rotsen die je hier kunt maken.
En nu het belangrijkste: officieel staat er voor de groene route twee uur rustig wandelen. Wij deden er een stuk langer over. De officiële versie luidt dat we volop genoten van de uitzichten. De officieuze versie luidt dat het dertig graden was en we ons voortsleepten als slakken. Hoe dan ook, reken liever op drie uur dan op twee, zeker als je in de zomer gaat, met kinderen, of graag fotografeert.
Alle drie beginnen en eindigen bij de Turistická chata op het centrale parkeerterrein. Elke langere route bevat de hele kortere route en voegt daar nog meer uitkijkpunten aan toe.
Loopt niet vanaf het centrale parkeerterrein, maar vanaf de bovenste kassa in het dorp Prachov. Na ongeveer 200 meter buigt de route af naar een bosweg, passeert de Čertova kuchyně en brengt je naar de splitsing U buku. Een wandelwagen wordt aanbevolen en je gaat terug via dezelfde weg. Vanaf hier bereik je de uitkijkpunten te voet, zonder kinderwagen – de kloven en trappen kun je er niet mee in.
Het schema hierboven hebben we zelf gemaakt op basis van de bewegwijzering ter plaatse en de informatie van de exploitant. Wil je een klassieke kaart van de omgeving, kijk dan op de wandelkaart op Mapy.com.
Op de wegwijzers ter plaatse vind je ook deelafstanden, handig als je de route wilt inkorten of juist een zijpad wilt toevoegen. Vanaf Zadní Točenice is het bijvoorbeeld 200 meter naar de Schlikova vyhlídka en 300 meter naar de Všetečkova vyhlídka – beide zijpaden vanaf de groene route, en beide zijn de paar minuten extra waard.
Dit ontdekte ik pas toen ik het achteraf opzocht, en het verraste me aangenaam. We hebben zelf geen kinderen en zijn niet bij de bovenste kassa geweest, maar aan gezinnen is hier duidelijk gedacht: de blauw gemarkeerde route is begaanbaar met een kinderwagen en brengt je naar de splitsing U buku. Vandaar zijn de Pechova vyhlídka, de Vyhlídka Českého ráje, de Vyhlídka Míru, de Hlaholská en de Křížkovského vyhlídka te voet bereikbaar – maar je moet wel terug naar de kinderwagen, naar boven kom je er niet mee.
MAAR – en dit is een detail waar je je flink in kunt vergissen – de kinderwagenroute begint niet bij het centrale parkeerterrein, waar wij parkeerden. Ze loopt vanaf de bovenste kassa in het dorp Prachov, buigt na ongeveer 200 meter af naar een bosweg en passeert de Čertova kuchyně. Een wandelwagen wordt aanbevolen en je gaat terug via dezelfde weg. In de nauwe kloven en op de trappen kom je met een kinderwagen logischerwijs niet.
De kinderwagenroute is het enige deel van de rotsen waar een verkeerd gekozen parkeerterrein je het hele uitje kan kosten.
Hier moet ik eerlijk zijn, want dit is iets wat de meeste artikelen met één zin afdoen. De trappen in de Prachovské skály zijn geen makkie.
Ze zijn natuurlijk, uitgehakt in het zandsteen, wisselend in hoogte en breedte. Wij liepen er bij droog weer, dus over een gladde ondergrond kunnen we niets zeggen – maar nat zandsteen is berucht glad, houd daar rekening mee. Sommige stukken zijn een stuk zwaarder dan andere – de Pechova vyhlídka wordt omschreven als “een zwaardere klim via veel stenen treden”, de Císařská chodba heeft enkele tientallen treden op een rij. Leuningen zijn er soms wel, soms niet.
Maar – en dat is het belangrijkste – het is niets wat je niet aankunt. Ik deed het als kind in de jaren negentig en ik deed het als volwassene dit jaar in augustus bij dertig graden. Het gaat niet om bergbeklimmen, het gaat erom je eigen tempo aan te houden, stevige schoenen te dragen en je niet te haasten.
Het exacte aantal treden en het hoogteverschil staan niet op de officiële website, dus daar geef ik je hier geen getal voor. Praktischer is het om dit te weten:
Meteen maar eerlijk: wij klimmen niet en dit stuk schrijf ik niet uit ervaring. Prachov is echter een van de bekendste zandsteenklimgebieden van Tsjechië en de regels zijn hier strenger dan de meeste toeristen verwachten, dus het is de moeite waard om ze te kennen – ook als je alleen de route loopt en klimmers boven je hoofd ziet.
Volgens Český rozhlas (de Tsjechische publieke omroep) is de klimclub Lezecký kroužek Prachov de oudste en grootste klimvereniging van Tsjechië, en bestaat ze al meer dan honderdtien jaar. Routes die hier in de jaren vijftig en zestig door de eerste beklimmers werden uitgezet, worden nog steeds geklommen.
Voor ons als toeristen betekent dat één praktische zaak: klimmers bewegen zich buiten de gemarkeerde routes en hebben daar toestemming voor, jij niet. Wie buiten het pad de rotsen in gaat, riskeert een boete – het gaat om zone I van het beschermde landschapsgebied.
De exploitant noemt elf uitkijkpunten in het gebied, en negen daarvan liggen op de drie routes – de Vítkova en de Skautská niet. Eerlijk gezegd lopen ze na de vijfde een beetje door elkaar. Onthoud deze:
Vyhlídka Míru – voor ons het beste uitzicht van het hele gebied. Je ziet er het centrale deel van de rotsstad en bij goed zicht Trosky, Ještěd en de burcht Bezděz. Het ligt op de gele, rode én groene route, dus zelfs bij de kortste variant ontkom je er niet aan.
Vyhlídka Českého ráje – de naam zegt genoeg, en het is ook makkelijk bereikbaar via de kinderwagenroute.
Všetečkova vyhlídka – 300 meter via een zijpad vanaf de groene route. Op de rots zit een gedenkplaat van 28 mei 1922 van de Toeristenvereniging van Jičín, een detail dat me meer plezier deed dan de foto die ik had verwacht te maken.
Schlikova vyhlídka – vernoemd naar de familie die de rotsen bezit. Zijpad van 200 meter, vlak naast de Všetečkova.
Hlaholská vyhlídka – op zowel de rode als de groene route. De afdaling naar de rots Mnich is dan alleen nog op de rode route.
Officieel zijn er twee betaalde parkeerterreinen bij twee kassa’s:
| Voertuig | Prijs voor de hele dag |
|---|---|
| Personenauto, motorfiets | 100 Kč (ca. € 4,10) |
| Bus | 500 Kč (ca. € 21) |
| Caravan, camper | 500 Kč (ca. € 21) |
Onderweg vanaf Jičín kwamen we nog langs andere parkeerterreinen voordat we bij het centrale parkeerterrein aankwamen – dus als je het eerste bord met parkeren ziet, hoef je niet meteen te stoppen. Tegelijkertijd geldt het omgekeerde: in het hoogseizoen is het centrale parkeerterrein ’s middags vaak vol, en dan zijn die dichterbij gelegen parkeerterreinen je redding.
Wat er sinds de jaren negentig veranderd is: de parkeerterreinen zijn flink groter geworden. Als kind liep ik hier vanaf de vijver naartoe, tegenwoordig rijd je met de auto tot vlak onder de rotsen. De mensen zijn gemakzuchtiger geworden – en ja, ik geef toe, dit jaar waren wij dat ook.
| Vanaf | Afstand | Tijd |
|---|---|---|
| Praag | 93 km | 1 uur 12 min |
| Hradec Králové | 56,5 km | 54 min |
| Liberec | 46,5 km | 46 min |
| Jičín | 7,6 km | 12 min |
Vanuit Praag of vanaf Mladá Boleslav rijd je over weg I/16, aan de rand van Jičín neem je de afslag richting Holín en Prachov. Vanuit Praag is het een comfortabele dagtocht, al zouden wij eerder aanraden om te overnachten en de omgeving erbij te pakken.
De dichtstbijzijnde treinhalte is Jinolice op de lijn Turnov–Jičín. Vandaar loopt, via de groene wandelmarkering langs de vijvers van Jinolice, een pad van ongeveer 3,5 km naar de rotsen. Dat is trouwens precies de route waarlangs ik hier als kind naartoe liep.
Met de bus neem je lijn 510 vanuit Jičín naar de halte Holín, Prachov, Skalní město. In het seizoen 2026 rijdt van 30 april tot en met 30 september bovendien een toeristische fietsbus op de route Jičín – Holín – Prachovské skály – Pařezská Lhota – Mladějov – Sobotka – Podkost, in het weekend en op feestdagen, en van 1 juli tot en met 31 augustus ook doordeweeks.
De Prachovské skály zijn goed te doen als dagtocht, maar Český ráj vraagt eigenlijk om een heel weekend. We hebben vier accommodaties uitgezocht op basis van budget en behoeften – twee ervan liggen letterlijk een paar minuten van de ingang van de rotsen.
Gekozen op basis van onze eigen ervaring
Ons advies: als je alleen voor de rotsen komt en ’s ochtends als eerste wilt vertrekken, neem dan Penzion Prachov. Als je van plan bent heel Český ráj te bezoeken, loont het de moeite om te kiezen voor Hrubá Skála – je verblijft in een kasteel midden in de tweede rotsstad.
Bij het centrale parkeerterrein is er iets wat ik in gedachten een klein dorpje noemde: Turistická chata Prachov met een restaurant, tegenover de kiosk van Pelíšek en een banketbakkerij, een informatiecentrum met souvenirs en een paar houten kraampjes met mede en kleinigheden. Als echte toeristen gingen we er meteen aan het begin langs, nog voor de ingang van de rotsen. Bij het loket stond een kleine rij, maar we werden snel geholpen.
LET OP: bij de kiosk van Pelíšek, waar wij iets kochten, kon je alleen contant betalen. Voor het restaurant in de Turistická chata en de banketbakkerij kunnen we niet instaan, daar hebben we niet betaald. Voor langos betaalden we zo’n 100–200 Kč (ongeveer € 4,10–8,30), wat op een toeristische plek normaal is. Op het bord hangen ook duurdere gerechten, dus schat het hele menu niet op basis van dit bedrag in. Maar als je met een lege portemonnee aankomt en erop rekent dat je kunt pinnen, blijf je hongerig tot Jičín.
De toegang betaalden we met kaart. Neem voor het eten bij de rotsen echter contant geld mee.
Onze tip: je volproppen vlak voordat je aan de groene route begint is geen ideale strategie. Volgende keer nemen we alleen koffie, lopen we de route en eten we pas daarna.
Het terrein is toegankelijk het hele jaar door, maar de openingstijden van de kassa verschillen per periode. De exploitant schrijft er bovendien bij dat ze kunnen worden aangepast aan de actuele drukte of het weer, vertrouw dus niet op de exacte openings- en sluitingstijden:
Buiten het seizoen is de toegang goedkoper: 150 Kč (ongeveer € 6,20) in plaats van 200 Kč (ongeveer € 8,30), maar de voorzieningen zijn dicht – er is geen wc en geen eten of drinken verkrijgbaar. In de winter, als er sneeuw ligt of het glad wordt, wordt een bezoek afgeraden. Die trappen boezemen al bij droog weer genoeg ontzag in.
Uit onze ervaring: een middag in augustus is de slechtste combinatie. Een vol parkeerterrein, volle uitkijkpunten en dertig graden. Als we opnieuw zouden gaan, vertrekken we vroeg in de ochtend, meteen na de opening om acht uur. In de kloven hadden we het bovendien merkbaar beter dan op de uitkijkpunten in de volle zon.
De beste periode is waarschijnlijk mei en september tot oktober. Wij zijn hier zelf in augustus geweest, dus dat beweren we niet uit eigen ervaring, maar in de recensies op de website van de exploitant duikt herhaaldelijk het advies op om in de lente of de herfst te gaan, en vroeg in de ochtend of laat in de middag. Minder mensen en draaglijke temperaturen, dat is logisch. Meer van dit soort tips over reizen door Tsjechië vind je in het artikel over een weekend met zijn tweeën door Tsjechië.
Dit stukje is persoonlijk voor mij. Als kind gingen we niet met de auto naar de Prachovské skály, maar liepen we erheen, vanaf de vijver van Jinolice. We stonden op de camping, ’s ochtends vertrokken we en liepen door het bos naar die majestueuze reuzen. Het was een aangename wandeling, precies lang genoeg, en zo liep eigenlijk iedereen van de camping. En vanaf de rotsen keken we daarna neer op heel Český ráj.
Bij Jinolice liggen drie vijvers – Oborský (de grootste, met zandstrand en zwemmen), Němeček (zwemmen bij de dam) en Vražda (sinds 1990 een natuurmonument, zwemmen verboden). Volgens de Tsjechische publieke radio Český rozhlas is Oborský 11,4 ha groot, Němeček 5,2 ha en Vražda 2,1 ha. De officiële website van de Prachovské skály noemt ze in de FAQ als dichtstbijzijnde zwemmogelijkheid.
De wandelroute van de camping naar de rotsen is ongeveer 3 km lang en duurt iets meer dan een uur (Mapy.com, wandelmodus). Vanaf de treinhalte Jinolice is het via de groene markering 3,5 km. Mijn kinderherinnering aan een wandeling die “precies ver genoeg” was, klopt dus aardig.
Prijslijst van Autokemp Jinolice voor 2026
| Accommodatie | Laagseizoen | Hoogseizoen (1 juni–31 augustus) |
|---|---|---|
| Hutjes (4 bedden) | 1.200 Kč/nacht (ca. € 50) | 1.700 Kč/nacht (ca. € 70) |
| Chata Amálka (5 bedden) | 1.400 Kč/nacht (ca. € 58) | 2.000 Kč/nacht (ca. € 83) |
| Chata Barborka (8 bedden) | 2.000 Kč/nacht (ca. € 83) | 2.500 Kč/nacht (ca. € 100) |
| Studentenhutje (2 bedden) | 700 Kč/nacht (ca. € 29) | 800 Kč/nacht (ca. € 33) |
Kamperen komt neer op 130 Kč (ongeveer € 5,40) voor een kleine tent voor één persoon, 170 Kč voor een tent voor twee of meer personen, 250 Kč voor een camper, 200 Kč voor een caravan en 150 Kč voor elektriciteit. Daarbij komt 130 Kč per persoon boven de 12 jaar, 90 Kč voor een kind van 3–12 jaar, 130 Kč voor een personenauto en 20 Kč toeristenbelasting voor iedereen vanaf 18 jaar. Een stel met een tent en een auto komt dus op 600 Kč (ongeveer € 25) per nacht uit, niet op 430. In het hoogseizoen is het minimumverblijf twee nachten.
Kleine kanttekening voor de nauwkeurigheid: in de omgeving van Jinolice zijn er meerdere soortgelijk genoemde campings en we konden niet betrouwbaar achterhalen welke precies bij welke vijver ligt. Controleer dit voor je reservering liever rechtstreeks bij de camping zelf. Als slapen in de natuur met een beetje extra comfort je aanspreekt, kijk dan ook eens naar ons overzicht van goedkope glamping in Tsjechië.
Český ráj zit boordevol bezienswaardigheden en Prachov is maar een van de hoogtepunten. Dit zijn de dichtstbijzijnde bestemmingen, met de reisafstand per auto vanaf het centrale parkeerterrein:
| Bestemming | Afstand | Tijd | Toegangsprijs |
|---|---|---|---|
| Jičín (centrum) | 7,6 km | 12 min | gratis |
| Burcht Trosky | 12,8 km | 19 min | 180 Kč (ca. € 7,40) volwassenen |
| Kasteel Humprecht (Sobotka) | 15,1 km | 18 min | 150 Kč (ca. € 6,20) volwassenen |
| Burcht Kost | 17,5 km | 20 min | 190 Kč (ca. € 7,90), rondleiding I of II |
| Burcht Valdštejn | 20,4 km | 28 min | 150 Kč (ca. € 6,20) volwassenen |
| Rotsstad Hrubá Skála | 22,8 km | 34 min | vrij toegankelijk, gratis |
Twee torens op twee basaltpieken, die van oudsher Baba en Panna heten – en die je vanuit half Český ráj kunt zien, onder andere ook vanaf de Vyhlídka Míru in de Prachovské skály.
Trosky wordt beheerd door het Národní památkový ústav en het bezoek is individueel, zonder gids – je betaalt toegang en loopt zelf door de burcht.
Toegangsprijs 2026: volwassenen 180 Kč (ongeveer € 7,40), 65-plussers en jongeren van 18–24 jaar 140 Kč, kinderen van 6–17 jaar 50 Kč, kinderen tot 5 jaar gratis. Een gezinsticket vermeldt de website niet.
Openingstijden 2026: het seizoen loopt van 2 april tot 1 november, in de winter is het gesloten. In april en oktober is het alleen open in het weekend, tijdens de Tsjechische schoolvakanties en op feestdagen, in mei, juni en september dagelijks behalve op maandag, in juli en augustus dagelijks. Precieze tijden: van 1 juli tot en met 31 augustus is het open van 9:00 tot 17:30 uur, van 1 september tot 1 november van 9:00 tot 16:00 uur. Als een Tsjechische feestdag op een sluitingsdag valt, is de burcht gewoon open. De precieze openingstijden voor april tot en met juni vermeldt de website niet, dus controleer die liever voor je vertrek.
Als je geen auto hebt of gewoon geen zin hebt om de logistiek te regelen, kun je met een gids vanuit Praag naar Český ráj gaan. Deze aanbiedingen hebben we gecontroleerd:
Vanuit Praag: wandeltocht door Český ráj, lunch op een burcht en een brouwerij – ophalen bij het hotel, een 3,5 km lange wandeling door het rotslabyrint van de Prachovské skály, lunch op een middeleeuwse burcht en een proeverij van craftbier. Bedoeld voor kleinere groepen 🙂
Vanuit Praag: dagwandeling met gids door Český ráj – met de trein vanuit Praag, een rondwandeling door Hruboskalsko, burcht Valdštejn en kasteel Hrubá Skála. Ook geschikt voor gezinnen met kinderen.
Praag: dagtocht naar Český ráj en burcht Kost – privé ophalen bij het hotel, toegang tot burcht Kost zonder wachten, een gids.
Meer varianten van uitstapjes in de omgeving vind je op de pagina van de Prachovské skály op GetYourGuide.
Jičín is de stad van de rover Rumcajs. Václav Čtvrtek plaatste zijn sprookjes in dit landschap en op echte locaties, en daarom heet een van de uitkijkpunten op de groene route Rumcajsova. Dat drong tijdens de wandeling helemaal niet tot ons door, en dat is jammer: met kinderen is het een heel ander uitstapje als ze weten waar ze naartoe gaan.
De Rumcajs-grot in het bos Řáholec bestaat echt. Het is een zandstenen grot aan de rand van de Prachovské skály, vrij toegankelijk en gratis, en vanbinnen is ze ingericht alsof Rumcajs en zijn gezin er echt wonen: het bedje van hun zoontje Cipísek is opgemaakt, het speelgoed is opgeruimd, op tafel staat een kan met bloemen en er ligt zelfs een gastenboek. Volgens Český rozhlas loop je er ongeveer 300 meter naartoe vanaf het parkeerterrein bij Penzion Brada.
Er sluit ook een wandelroute op aan: het Rumcajs-pad, in totaal ongeveer 15 kilometer. Het begint in Mladějov, maar je kunt het pad ook vanaf de Prachovské skály oppikken, dus je kunt er ook maar een stukje van lopen, afhankelijk van hoeveel energie de kinderen hebben.
De grot ligt buiten het betaalde gebied. Het ticket voor de rotsen geldt er niet voor en je hebt het ook niet nodig.
We moeten één ding toevoegen: bij de grot zijn we niet geweest. Dit stukje is gebaseerd op onderzoek, niet op ons eigen bezoek, en we schrijven het hier omdat het de enige plek in de omgeving is die we achteraf, na deze reis, alsnog in onze planning zouden opnemen. Zodra we er zijn geweest, vullen we dit aan met onze eigen foto’s en indrukken.
Met zijn tweeën en zonder overnachting kost een dag 500 Kč (ongeveer € 21) in het hoogseizoen en 400 Kč daarbuiten, alleen toegang en parkeren en verder niets. Zodra je er een nacht bij optelt, zit je op 2.700 Kč (ongeveer € 110), en het hele verschil tussen het standaardbudget en de ruimere variant zit alleen in de vraag of je in een pension onder de rotsen slaapt of in het kasteel op Hrubá Skála.
| Onderdeel | Budgetvariant | Standaard | Ruim budget |
|---|---|---|---|
| Toegang (2 volwassenen) | 300 Kč (buiten het seizoen, ca. € 12) | 400 Kč (ca. € 17) | 400 Kč (ca. € 17) |
| Parkeren | 100 Kč (ca. € 4,10) | 100 Kč (ca. € 4,10) | 100 Kč (ca. € 4,10) |
| Eten en drinken | eigen lunchpakket, 0 Kč | 300 Kč (2 maaltijden bij de Turistická chata, ca. € 12) | 500 Kč (lunch in een restaurant, ca. € 21) |
| Accommodatie (2 pers./nacht) | – (dagtocht) | ca. 1.900 Kč (Penzion Prachov, € 79) | ca. 3.200 Kč (Hrubá Skála, € 132) |
| Totaal | ca. 400 Kč (ca. € 17) | ca. 2.700 Kč (ca. € 110) | ca. 4.200 Kč (ca. € 170) |
Zonder contant geld aankomen. We betaalden de toegang met kaart, bij de kiosk van Pelíšek kon dat niet. De dichtstbijzijnde geldautomaat staat in Jičín.
De groene route kiezen in de middaghitte. Ja, ik heb het over mezelf. In de schaduwrijke kloven gaat het wel, maar de klimmetjes naar de uitkijkpunten liggen in de volle zon.
Met een kinderwagen naar het centrale parkeerterrein komen. De kinderwagenroute begint bij de bovenste kassa in het dorp Prachov. Vanaf het centrale parkeerterrein kom je met een kinderwagen nergens.
De schoenen onderschatten. Natuurlijke trappen, wortels en zandsteen. Op sandalen wordt het onaangenaam, na regen gevaarlijk.
Vertrouwen op de officiële wandeltijden. Twee uur voor de groene route geldt voor rustig wandelen zonder stops. Met fotograferen, uitkijkpunten en een pauze kun je beter op drie uur rekenen.
Ze zijn geweldig voor: actieve stellen en gezinnen met kinderen in de schoolgaande leeftijd, liefhebbers van uitzichten, fotografen, iedereen die vanuit Praag een dagtocht wil met een echte belevenis, en mensen die geen moeite hebben met twee tot drie uur klimmen en dalen te voet.
Ze zijn niet ideaal voor: mensen met een beperkte mobiliteit, gebruikers van een handbewogen rolstoel, bezoekers met een gewone kinderwagen vanaf het centrale parkeerterrein (de oplossing is de blauwe route vanaf de bovenste kassa), mensen met een sterke hoogtevrees of claustrofobie in nauwe kloven, en voor iedereen die zich een wandeling over vlak terrein voorstelt.
We zouden om acht uur ’s ochtends vertrekken, en in mei in plaats van in augustus. We zouden koffie nemen in plaats van langos, de groene route in de schaduw lopen, terugkomen voor de lunch en ’s middags naar Trosky rijden. En Hruboskalsko zouden we voor de tweede dag bewaren.
De Prachovské skály zijn die honderd kroon (ongeveer € 4,10) voor het parkeren en tweehonderd kroon (ongeveer € 8,30) voor de toegang waard. Het is geen plek waar je een foto afvinkt en weer verder rijdt. Het is een plek waar je in drie uur van nauwe kloven, waar je je zijwaarts doorheen wurmt, tot aan uitkijkpunten komt waarvandaan je Trosky en Ještěd ziet.
Bang hoef je écht nergens voor te zijn. Neem gewoon stevige schoenen en contant geld mee.
Meer tips voor het reizen door Tsjechië vind je in onze rubriek Tsjechië – en als je van sfeervolle Tsjechische steden houdt, kijk dan eens naar de complete gids voor Český Krumlov.
Volwassenen betalen 200 Kč (ca. € 8,30) in het hoogseizoen (1 juni–30 september) en 150 Kč (ca. € 6,20) daarbuiten, het gereduceerde tarief is 150 Kč (ca. € 6,20) respectievelijk 100 Kč (ca. € 4,10). Een gezinsticket voor twee volwassenen en twee kinderen komt op 550 Kč (ca. € 23), buiten het seizoen op 400 Kč (ca. € 17). Het ticket is de hele dag geldig.
Volgens de exploitant kun je zowel de toegang als het parkeren met kaart betalen, en Multisport wordt ook geaccepteerd (Sodexo Flexi Pass niet). Wij hebben de toegang ook met kaart betaald. Het parkeren hebben we echter contant afgerekend, en de kiosk van Pelíšek bij de ingang accepteerde alleen contant geld, dus zonder kun je niet uit de voeten. De dichtstbijzijnde geldautomaten staan in Jičín.
Volgens de officiële website 45 minuten voor de gele route (1,5 km), 1,5 uur voor de rode (2,5 km) en 2 uur voor de groene (3,5 km) bij rustig wandelen. Houd rekening met extra tijd: ons kostte de groene route aanzienlijk meer tijd.
100 Kč (ca. € 4,10) voor een personenauto of motorfiets, de hele dag, 500 Kč (ca. € 21) voor een bus of caravan. De prijs is het hele jaar hetzelfde. De exploitant vermeldt dit bij het centrale parkeerterrein; voor het parkeerterrein bij de bovenste kassa maakt hij geen prijs bekend.
Ja, maar alleen via de blauw gemarkeerde route, die begint bij de bovenste kassa in het dorp Prachov en je naar de splitsing U buku en enkele uitkijkpunten brengt. Een stevige (sport)kinderwagen wordt aanbevolen. Vanaf het centrale parkeerterrein kom je met een kinderwagen niet bij de rotsen.
Ja, aan de lijn. De vergoeding is 50 Kč (ca. € 2,10) in het hoogseizoen en 30 Kč (ca. € 1,20) daarbuiten, een zakje voor uitwerpselen krijg je bij de kassa.
Ja. Van juni tot september van 8:00 tot 18:00 uur, de rest van het jaar van 9:00 tot 17:00 uur, de routes moet je voor 20:00 uur hebben verlaten. Buiten het seizoen zijn er geen toiletten of horeca beschikbaar, en bij sneeuw of ijzel wordt een bezoek afgeraden.
Met de trein naar de halte Jinolice op de lijn Turnov–Jičín en vandaar 3,5 km te voet via de groene markering langs de vijvers. Of met bus 510 vanuit Jičín naar de halte Holín, Prachov, Skalní město. Van eind april tot eind september rijdt er ook een toeristische fietsbus.
Wat te doen in Praag in drie dagen: 16 tips van locals die hier al 8 jaar wonen. Een boottocht over de Čertovka, Terasa U Prince, Petřín, de Burcht, cafés, knoedels en Thaise noedels, met prijzen en een plan voor elke dag.
Lezen
We liepen in vier uur door Karlovy Vary: bronnen zonder rij, Grandhotel Pupp van binnen, de kabelbaan Imperial in plaats van de overvolle Diana, Becherovka en waar je goed kunt eten.
Lezen
Karlovy Vary draait niet alleen om colonnades en kuurwafels. Voor ons is het een stad waar we minstens twee keer per jaar terugkomen. Lees hier meer over overnachten in Karlovy Vary.
Lezen
NL
