Adrspach 2026: bilety, parking i co zobaczyć

Do Skał Adrspaskich z jednej strony wjeżdża się serpentynami i dokładnie tam zaczęła się nasza wyprawa. Pięliśmy się z Danielem pod górę, gdy nagle wyłonił się naprzeciwko nas samochód. Nie zmieściliśmy się. No, przynajmniej tak to wyglądało. Nagle toskańskie drogi nie wydawały mi się ani trochę wąskie. 🙂

Czy to było tylko wrażenie? Częściowo. Ale nie do końca. Odcinek między Chvalečem a Adrspachem, zwany w regionie serpentynami chvalečskimi, miejscowa prasa wielokrotnie opisuje jako jeden z najbardziej niebezpiecznych odcinków w okolicy – cztery kilometry ostrych zakrętów, droga o „skomplikowanym układzie wysokościowym i kierunkowym” oraz brak barier ochronnych. Z powodu liczby wypadków zainstalowano tam nawet szlaban ze stacją meteorologiczną, który podobno zamyka drogę zimą przy oblodzeniu. Więc nie, nie do końca to sobie wymyśliłam. Dojechaliśmy bezpiecznie, ale głównie dlatego, że prowadził Daniel. Ja rozbiłabym auto już na pierwszym zakręcie.

Za to później nie straciliśmy ani sekundy na szukanie miejsca parkingowego czy stanie w kolejce – parking i bilet wstępu kupiliśmy online z wyprzedzeniem. Dla nas najlepiej zainwestowany czas całej wycieczki.

Poniżej znajdziesz aktualne ceny biletów wstępu i parkingu na 2026 rok, mechanikę godzinowych slotów, plan B na wypadek zapełnionego parkingu, liczbę schodów, którą warto znać z wyprzedzeniem, miejsce, gdzie lepiej się nie posilać, oraz powód, dla którego warto połączyć Adrspach z wypadem po polskiej stronie granicy.

Szybkie podsumowanie dla tych, którzy się spieszą

• Bilet normalny, sezon TOP (1 lipca – 31 sierpnia): 200 Kč online (ok. 33 zł), 250 Kč na miejscu (ok. 42 zł)
• Bilet normalny, sezon główny (1 marca – 30 czerwca i 1 września – 30 listopada): 180 Kč online (ok. 30 zł), 230 Kč na miejscu (ok. 38 zł)
• Parking za samochód osobowy: 200 Kč (ok. 33 zł) online w sezonie TOP, 250 Kč (ok. 42 zł) na miejscu – a według operatora rezerwacja jest obowiązkowa
• Parking bezpłatny dla posiadaczy ZTP: tak, z kartą parkingową dla przewozu osób z niepełnosprawnością (czeska karta ZTP), i to bez konieczności rezerwacji
• Sloty czasowe: godzinowe – bilet na 8:00 wpuści cię do środka między 8:00 a 9:00, ani minuty wcześniej
• Główna trasa: 3,5 km, oficjalnie 2,5–3 godziny, prawie 2 000 schodów na całej trasie
• Część bezbarierowa: 1,3 km od wejścia do Malý vodopád, poradzi sobie nawet wózek dziecięcy – dalej już nie
• Rejs łódką: 100 Kč (ok. 17 zł) dorosły, kupuje się dopiero na miejscu i tylko gotówką
• Na trasie nie ma toalet ani punktów gastronomicznych – załatw obie sprawy przed wejściem
• Najbliższe polskie miasto, Mieroszów: 8,9 km, Wrocław 111,8 km (niecałe 2 godziny samochodem)
• Idealna długość wizyty: pół dnia na samą trasę, cały dzień, jeśli dodasz Skały Teplickie

Ważność biletu kończy się w chwili, gdy opuścisz teren skał.

To jest zdanie, które warto zapamiętać z cennika. Adrspach nie jest miejscem, z którego wyskoczysz na obiad i wrócisz – gdy tylko przejdziesz przez bramkę wyjściową, to koniec.

Dlaczego akurat Skały Adrspaskie

Piaskowcowych skalnych miast w Czechach znajdziesz kilka i łatwo ci się w pamięci zleją w jedno. Adrspach wyróżnia się z tego grona zarówno skalą, jak i liczbą odwiedzających: według administracji obszaru chronionego krajobrazu Broumovsko przyjeżdża tu rocznie około 400 000 osób, podczas gdy na sąsiednie Skały Teplickie tylko około 70 000. Zapamiętaj te liczby, jeszcze do nich wrócimy.

Powód tej popularności jest prosty – skala. Milenci (Kochankowie), najwyższa formacja skalna kompleksu, mierzy 81,4 metra. Osiemdziesiąt metrów piaskowca w jednym kawałku. To dwie wieże, między którymi zostało wąskie okno, i dla mnie wyglądają jak dwie twarze zwrócone ku sobie, jakby chciały się pocałować. Od razu dodam, że to czysto moje wrażenie – każdy interpretuje tę nazwę po swojemu. Ale kiedy je zobaczysz, chyba przyznasz mi rację. 🙂

Teren jest przy tym chroniony, jak tylko się da. Narodowy rezerwat przyrody Skały Adrspasko-Teplickie został ogłoszony już w roku 1933 i jest największym powierzchniowo narodowym rezerwatem przyrody w Czechach (około 1 800 hektarów), leży w najściślejszej strefie obszaru chronionego krajobrazu Broumovsko i jednocześnie jest obszarem sieci Natura 2000 o znaczeniu europejskim. Stąd te regulacje, sloty i zakazy – nie chodzi o szykanowanie, tylko o skałę i o sokoły wędrowne, które tu gniazdują.

Parking w Adrspachu: jak to działa w 2026 roku

To najczęstszy powód, dla którego wycieczka do Adrspachu zaczyna się źle. Główny parking znajduje się około 300 metrów od wejścia do skał i jest jedynym oficjalnym – operator nawet go nie numeruje, to po prostu „parking przy wejściu”. A jego pojemność jest ograniczona.

Cennik parkingu 2026

Samochód osobowy / motocykl	Sezon TOP (1.07–31.08)	Sezon główny (1.03–30.06 i 1.09–30.11)	Sezon niski (1.12–28.02)
Online z wyprzedzeniem	200 Kč (ok. 33 zł)	180 Kč (ok. 30 zł)	80 Kč (ok. 13 zł)
Na miejscu	250 Kč (ok. 42 zł)	220 Kč (ok. 37 zł)	100 Kč (ok. 17 zł)

Kamper lub przyczepa kempingowa wyjdzie w sezonie TOP na 600 Kč (ok. 100 zł) online (850 Kč, ok. 142 zł, na miejscu), za autobus da się zapłacić wyłącznie na miejscu – 850 Kč (ok. 142 zł). Bilet parkingowy jest ważny cały dzień, ale uwaga – między 21:00 a 7:00 system przełącza się na stawkę godzinową 100 Kč (ok. 17 zł) za godzinę. A zgubienie biletu kosztuje tysiąc koron (ok. 167 zł), czyli kwotę, po której człowiek zaczyna go pilnować.

Zarezerwuj miejsce z wyprzedzeniem. Operator pisze to wprost: „Miejsca parkingowe są ograniczone – rezerwacja jest konieczna!”. I to nie jest puste straszenie. Gdy 30 sierpnia sprawdzałam system rezerwacji na termin cztery dni później, zostało 24 wolne miejsca parkingowe na cały dzień. Rezerwuje się w tym samym miejscu co bilety, na stronie adrspasskeskaly.cz/online-vstupenky, w zakładce miejsc parkingowych.

Rezerwacja jest przypisana do numeru rejestracyjnego, a szlaban odczyta go sam. Jeśli wpiszesz numer rejestracyjny błędnie albo przyjedziesz innym samochodem, szlaban się automatycznie nie otworzy – dlatego miej pod ręką kod QR z zamówienia, obsługa rozwiąże to na miejscu.

Nasza wskazówka: parking kupiliśmy online z wyprzedzeniem, wtedy za 180 Kč (ok. 30 zł), dziś kosztuje to 200 Kč (ok. 33 zł). To była najlepsza część przygotowań. Nie tylko nie musieliśmy martwić się o miejsce ani o kolejkę, ale przede wszystkim nie musieliśmy szukać gotówki. Szczerze mówiąc, nie wozimy przy sobie drobnych, a stanie przy szlabanie i przeliczanie monet za kilkoma autami to dokładnie taki początek wycieczki, jakiego nie chcesz.

Parking bezpłatny dla posiadaczy karty ZTP

To mnie szczerze ucieszyło i chcę to porządnie omówić, bo na stronie internetowej łatwo to przeoczyć. Operator podaje to zgodnie w trzech miejscach:

Parking jest bezpłatny dla pojazdów z kartą parkingową dla przewozu osób z niepełnosprawnością. W takim przypadku nie trzeba zamawiać miejsca parkingowego online.

Innymi słowy: z kartą parkingową w ogóle nie musisz przebijać się przez system rezerwacji. Przyjeżdżasz i parkujesz. Przy bilecie wstępu już nie jest tak hojnie – posiadacz ZTP płaci pełną cenę biletu, posiadacz ZTP/P ulgową, ale opiekun osoby z kartą ZTP/P ma wstęp bezpłatny.

Jak dojechać do Adrspachu

Skąd	Samochodem	Uwaga
Praga	179 km / 2 godz. 09 min	alternatywa 167 km, ale z ograniczeniem na trasie
Hradec Králové	71 km / 1 godz. 12 min	najszybszy wariant
Wrocław (PL)	112 km / 1 godz. 46 min	klasyczna jednodniowa wycieczka z Wrocławia

Jeśli chcesz uniknąć serpentyn, istnieje dłuższy wariant przez Náchod i Teplice nad Metují (około 78 km z Hradca, o kilka minut dłużej). Jeśli o mnie chodzi: gdybym jechała sama, wybrałabym właśnie tę trasę.

Pociągiem jest to bardziej eleganckie rozwiązanie, niż mogłoby się wydawać – przystanek Adrspach znajduje się jakieś 100 metrów od wejścia do skał, bliżej niż parking. Haczyk w tym, że bezpośredni pociąg nie jeździ ani z Pragi, ani z Hradca Králové, zawsze się przesiadasz. Najszybsze czysto kolejowe połączenie z Pragi trwa 3 godziny 29 minut, z Hradca Králové 1 godzinę 39 minut (sprawdzone na idos.cz na piątek 4 września 2026 – rozkłady jazdy oczywiście zweryfikuj przed swoim terminem). Połączenie w 2 godziny 58 minut wprawdzie istnieje, ale to kombinacja autobusu do Trutnova i pociągu stamtąd. Przystanek autobusowy jest jakieś 250 metrów od wejścia, a bezpośrednio na dworcu znajduje się przechowalnia bagażu.

Jeśli planujesz wycieczkę z Pragi, a Adrspach na jeden dzień to dla ciebie za dużo, zerknij też na nasze propozycje jednodniowych wycieczek z Pragi.

Bilety wstępu do Skał Adrspaskich i sloty czasowe

Skały Adrspaskie mają płatny wstęp, a do tego system rezerwacji z godzinowymi slotami. Brzmi to skomplikowanie, ale działa prosto – a przede wszystkim działa.

Kategoria	Sezon TOP (1.07–31.08)	Sezon główny (1.03–30.06, 1.09–30.11)	Sezon niski (1.12–28.02)
Dorosły	200 / 250 Kč (ok. 33 / 42 zł)	180 / 230 Kč (ok. 30 / 38 zł)	120 / 170 Kč (ok. 20 / 28 zł)
Dziecko 3–15 lat	140 / 190 Kč (ok. 23 / 32 zł)	120 / 170 Kč (ok. 20 / 28 zł)	90 / 140 Kč (ok. 15 / 23 zł)
Student do 26 lat, senior 65+, ZTP/P	160 / 210 Kč (ok. 27 / 35 zł)	140 / 190 Kč (ok. 23 / 32 zł)	100 / 150 Kč (ok. 17 / 25 zł)
Rodzina (2 dorosłych + 2 dzieci)	550 / 700 Kč (ok. 92 / 117 zł)	490 / 640 Kč (ok. 82 / 107 zł)	340 / 490 Kč (ok. 57 / 82 zł)
Pies	50 / 100 Kč (ok. 8 / 17 zł)	50 / 50 Kč (ok. 8 / 8 zł)	50 / 50 Kč (ok. 8 / 8 zł)

Bilety online kupisz TUTAJ i gorąco polecamy.

Różnica między zakupem online a kasą wynosi 50 Kč (ok. 8 zł) na osobę dorosłą, a przy bilecie rodzinnym od razu 150 Kč (ok. 25 zł). Uwaga na jeden szczegół: w dniu wizyty ceny online są takie same jak w kasie – zniżka obowiązuje tylko za wcześniejszy zakup.

Jak działają sloty

Bilet kupujesz na konkretną godzinę i możesz wejść w ciągu następnej godziny. Operator opisuje to tak: bilet na 8:00 wpuści cię w dowolnym momencie między 8:00 a 9:00. W środku nikt cię już nie pogania, trasę pokonasz we własnym tempie.

Czego nie znajdziesz w cenniku, ale my sprawdziliśmy to w praktyce: wcześniej naprawdę cię nie wpuszczą. Sprawdziliśmy to. 😃 System ma rozłożyć ruch turystyczny na cały dzień i odciążyć najbardziej ruchliwe godziny między 10:00 a 14:00 – co oznacza, że jeśli wybierzesz slot na ósmą albo przeciwnie, popołudniowy, masz zauważalnie więcej spokoju.

Czy to działa? W naszym przypadku tak, choć nie cudownie – na początku trasy i tak było sporo ludzi. Ale dało się to znieść.

Rezerwacja nie jest formalnie obowiązkowa, ale praktycznie tak. Bilet kupisz też w kasie, ale ryzykujesz kolejkę – a przede wszystkim obowiązuje twarda zasada: jeśli bilety online są wyprzedane, nie da się ich kupić także na miejscu. Przyjazd na chybił trafił w sierpniu o jedenastej rano to zakład, którego bym nie postawiła.

Anulowanie jest możliwe najpóźniej 7 dni wcześniej, a nie dostaniesz pieniędzy z powrotem, tylko voucher ważny pół roku. Bilet wstępu i opłata za parking są odwoływane jako dwie osobne kwoty, których nie da się między sobą zamienić.

Godziny otwarcia

Okres	Trasa zwiedzania
Sezon TOP (1.07–31.08)	8:00–20:00
Sezon główny (1.03–30.06, 1.09–30.11)	8:00–18:00
Sezon niski (1.12–28.02)	8:00–16:00

Co zobaczysz w skałach

Główna trasa liczy 3,5 km i jest oznaczona na zielono. Oficjalne strony nieco sobie zaprzeczają w kwestii czasu – FAQ podaje 2,5 godziny, gdzie indziej na tej samej stronie widnieje „zarezerwuj sobie co najmniej 3 godziny”. Z naszego doświadczenia: licz na trzy godziny, a nie będziesz zawiedziony.

Pierwsze 1,3 km: płaski teren, wózki i Malý vodopád (Mały Wodospad)

Od wejścia do Malý vodopád to 1,3 kilometra płaskim terenem i jest to trasa bez barier – oficjalnie potwierdzone, poradzi sobie wózek dziecięcy i wózek inwalidzki. Z powrotem trzeba jednak wrócić tą samą drogą – trasy nie da się tędy zamknąć w pętlę.

I właśnie tutaj gromadzi się najwięcej ludzi. Nie dlatego, że Malý vodopád to najpiękniejsze miejsce w kompleksie, ale dlatego, że jest najłatwiej dostępny. Kiedy przechodziliśmy obok, stały tam rodziny z wózkami, a dzieci patrzyły, jak ze skały spływa woda, jakby to był spektakl. Szczerze mówiąc – dla małego dziecka to naprawdę jest spektakl.

Po drodze mijasz nazwane formacje skalne, o których możesz przeczytać na tabliczkach: Džbán z sześciometrowym oknem, Homole cukru, która u góry ma 13 metrów szerokości, a u dołu tylko trzy, Gotická branka z 1839 roku, Krakonošův zub z wykutym znakiem poziomu powodzi z 23 czerwca 1844 roku lub Čertův most ze sklepieniem wysokim na 21 metrów.

Velký vodopád (Duży Wodospad) i rejs łódką

Velký vodopád ma 16 metrów wysokości, a jego przepływ jest regulowany ze względu na jeziorko, które znajduje się nad nim. Zimą zamarza, tworząc lodospad. Nie jest daleko od wodospadu Malý vodopád, ale – i to jest ta część, którą pamiętam najlepiej – prowadzi do niego jedna jedyna droga, na której jest mnóstwo schodów. Wyobraź więc sobie, jak jeden sznur ludzi idzie w górę, drugi w dół, a wszyscy starają się robić cierpliwe miny.

Polecam solidne, antypoślizgowe obuwie. Nie ze względu na styl, tylko dla zachowania zdrowia. 😃 Schody bywają mokre, a w takim sznurze ludzi nie ma miejsca, by wybierać, gdzie postawisz stopę.

Przykład typowych schodów w wąwozie – takich jest na trasie mnóstwo.

Nad wodospadem leży Skalní jezírko (Jeziorko Skalne) i można po nim popływać łódką. To rejs trwający około dwudziestu minut, płatny osobno:

Rejs łódką	Cena
Dorosły	100 Kč (ok. 17 zł)
Student do 26 lat, senior 65+, ZTP/P + osoba towarzysząca	70 Kč (ok. 12 zł)
Dziecko 3–15 lat	50 Kč (ok. 8 zł)

UWAGA: łódki nie da się zarezerwować wcześniej, a płaci się wyłącznie gotówką w koronach. To jedyne miejsce w całym kompleksie, gdzie karta na nic się nie przyda. Kto nie nosi przy sobie drobnych – jak my – musi je tu zabrać specjalnie. Psy na łódkę nie mogą wejść.

To dawna piaskownia, kawałek od wejścia do kompleksu, a nie Skalní jezírko, po którym pływają łódki. Te dwa miejsca łatwo ze sobą pomylić.

My dwoje przy dawnej piaskowni, w drodze powrotnej do samochodu.

Nová partie: tu się rozstrzyga

Za wodospadem droga dzieli się na dwa obozy. Na tych, którzy powiedzą sobie „to mi wystarczy, idziemy spokojnie”, i na tych, którzy za wszelką cenę muszą zobaczyć wszystko. My oczywiście należymy do drużyny „żyje się tylko raz” – mówię to z lekką przesadą, bo dla wielu ludzi to zupełnie zwykły spacer. Dla mnie chwilami była to wewnętrzna walka o przetrwanie.

Boczna ścieżka na tak zwaną Nová partie doprowadzi cię do punktów widokowych na Milenci, na Velké panorama, na Starosta i Starostová i do Cukrovarský komín. A także do liczby, która zmieni twoje planowanie dnia: tylko na odcinku Nová partie jest około 850 schodów. Na całej trasie miasta skalnego jest ich prawie 2 000.

Nie będę cię okłamywać. Przed ostatnim punktem widokowym wchodzisz po stromych drewnianych schodach, a jako ratunek masz dwie metalowe rury zamiast poręczy. No i to wszystko nad wąwozem – w mojej głowie nad przepaścią śmierci. Nie da się zatrzymać, bo za tobą idzie kolejna partia śmiałków. Więc albo poddasz się na początku, albo skończysz jak ja: zegarek pokazał tętno 192 i kolejne piętnaście minut na górze, zanim człowiek to rozchodzi.

Ale te widoki. Tam na górze wciąż wracał do mnie ten filmowy cytat o tym, że Alpy owszem cię zachwycą, Karolu, ale to… Tam na górze naprawdę znaleźliśmy spokój i wreszcie zrozumieliśmy, dlaczego ludzie to robią. A ostatecznie bardzo się cieszyłam, że poszliśmy.

Myší díra (Mysia Dziura), czyli 50 centymetrów

Między punktami widokowymi na Starosta i Starostová trasa przeciska się przez miejsce, które nazywa się Myší díra i jest to najwęższa uliczka całego miasta skalnego – 50 centymetrów.

Pięćdziesiąt centymetrów brzmi na papierze niewinnie. W rzeczywistości musiałam podnieść ręce nad głowę, żeby się przecisnąć. Jako osoba z klaustrofobią nie miałam z tego fragmentu ani odrobiny przyjemności i szczerze mówiąc, byłam wdzięczna, że jest krótki. Jeśli masz podobnie: oddychaj, to tylko kilka metrów, a potem znowu się otwiera. Jeśli masz poważną klaustrofobię, to jeden z argumentów, żeby wybrać tylko tę łatwą część trasy.

Tak wygląda zwykłe wąskie przejście przez miasto skalne. Samej Myší díry nie zdążyliśmy sfotografować – było tam zbyt wielu ludzi i zbyt mało miejsca.

Skalní kaple (Kaplica Skalna), którą większość ludzi mija

Tego nigdzie wcześniej nie zauważyliśmy. Kawałek w bok od ścieżki pod Milenci, w skalnej szczelinie, ukryta jest Skalní kaple – drewniana tabliczka z nazwą, metalowa furtka, krucyfiks i dziesiątki drobnych tabliczek pamiątkowych. Według operatora upamiętnia tragiczną śmierć Josefa Emanuela Nádherného, który zginął tu w 1929 roku podczas wspinaczki na Milenci; pozostałe nazwiska na metalowych tabliczkach należą do wspinaczy. Ukryta jest w skalnej grocie nad potokiem Řeřichův, około sześćdziesięciu metrów od drogi.

Jedzenie, toalety i inne rzeczy, które cię zaskoczą

To sekcja, którą w przewodniku pewnie byś pominął. Nie rób tego.

Na całej trasie turystycznej nie ma żadnych toalet.

Operator ma to napisane na interaktywnej mapie i nie żartuje. Podobnie obowiązuje zasada, że na całej trasie nie ma żadnego miejsca z jedzeniem – jedyne, co istnieje, to sezonowe stoiska przed wejściem do skał. I tutaj muszę być szczera, choć nie będzie to popularne.

Te kioski polecam omijać. Już z daleka czuć spalonym olejem, a ceny wydały mi się dość odważne – w sierpniu 2024 widzieliśmy frytki za jakieś 100 Kč (ok. 17 zł), a sądząc po tym, co dostawali ludzie przed nami, nie było to warte tej ceny. Inne stoiska oferowały lody na patyku i langosze. Po prostu nic, na co miałoby się ochotę przed wędrówką.

A uczciwie trzeba dodać dwie rzeczy: kioski prowadzą osoby trzecie, nie zarząd skał, więc żaden oficjalny cennik nie istnieje, a moje liczby pochodzą z 2024 roku, nie z tego roku. A sam operator na swojej stronie odsyła do „prawdziwych” restauracji w okolicy, co samo w sobie wiele mówi.

Nasza wskazówka: najedz się wcześniej albo weź kanapki do plecaka, a porządny obiad zjedz dopiero po wyjściu, w jednej z okolicznych restauracji. Weź ze sobą wodę, na trasie jej nie kupisz.

Praktyczny plus: tuż przy wejściu znajduje się centrum informacyjne z bankomatem České spořitelny, kolejny bankomat (Moneta) mieści się w budynku naprzeciwko parkingu, a latem działa tam też kantor. Obcą walutą nie da się jednak zapłacić na terenie kompleksu.

Zasady, na które warto uważać

Kompleks leży w strefie objętej najsurowszą ochroną i tak samo wygląda lista zakazów. Strażnik skał ma status osoby urzędowej i może nałożyć karę na podstawie ustawy o ochronie przyrody.

• Zakaz latania dronem – ze względu na gniazdujące sokoły wędrowne. Wyjątek można uzyskać wyłącznie za pośrednictwem czeskiego Urzędu Lotnictwa Cywilnego i Zarządu Obszaru Chronionego Krajobrazu Broumovsko.
• Zakaz kąpieli w dawnej piaskowni oraz w jeziorku z łódkami.
• Zakaz wjazdu rowerem na teren kompleksu, także prowadzenia roweru obok siebie. Przy wejściu jest parking rowerowy, zapięcie do roweru wypożycza się za kaucją 200 Kč (ok. 33 zł).
• Psy tylko na smyczy, wstęp 50 Kč (ok. 8 zł) online, w sezonie TOP 100 Kč (ok. 17 zł) na miejscu, na łódkę nie mogą wejść. Psy asystujące mają wstęp za darmo.
• Zakaz schodzenia z wyznaczonych szlaków, palenia na terenie całego kompleksu, biwakowania i otwartego ognia.
• Bilety są kontrolowane bezpośrednio na trasie, więc miej je przy sobie, a nie w samochodzie.

Budżet: ile to wszystko kosztuje

Wariant	Co obejmuje	Razem
Niskobudżetowa (2 dorosłych, sezon niski, online)	wstęp 2× 120 Kč (ok. 20 zł) + parking 80 Kč (ok. 13 zł)	320 Kč (ok. 53 zł)
Standardowa (2 dorosłych, sezon TOP, online, z rejsem łódką)	wstęp 2× 200 Kč (ok. 33 zł) + parking 200 Kč (ok. 33 zł) + rejs 2× 100 Kč (ok. 17 zł)	800 Kč (ok. 133 zł)
Rodzina (2 dorosłych + 2 dzieci, sezon TOP, online, z rejsem łódką)	wstęp rodzinny 550 Kč (ok. 92 zł) + parking 200 Kč (ok. 33 zł) + rejs 2× 100 Kč (ok. 17 zł) i 2× 50 Kč (ok. 8 zł)	1 050 Kč (ok. 175 zł)
Bez przygotowania (2 dorosłych, sezon TOP, na miejscu, z rejsem łódką)	wstęp 2× 250 Kč (ok. 42 zł) + parking 250 Kč (ok. 42 zł) + rejs 2× 100 Kč (ok. 17 zł)	950 Kč (ok. 158 zł)

Obliczone na podstawie oficjalnych cenników zweryfikowanych 30 sierpnia 2026. Różnica między wariantem standardowym a nieprzygotowanym wynosi 150 Kč (ok. 25 zł) – a do tego kolejka.

Dla nas najciekawszy jest ten ostatni wiersz. Sto pięćdziesiąt koron to nie jest kwota, dla której ktoś zmieniałby plany, ale to dokładnie ten podatek za „jakoś to będzie”.

Gdzie się zatrzymać w Adrspachu i okolicy

Adrspach da się zwiedzić w ciągu jednego dnia, ale jeśli chcesz dodać jeszcze Skały Teplickie albo wąwóz Vlčí rokle, warto zostać na noc. Noclegi są bezpośrednio w Dolnym i Górnym Adrspachu, większość w odległości kilkuset metrów od wejścia. Ja po takim marszu nigdzie dalej bym nie jechała – i następnym razem zostajemy tu na noc.

Jeśli chcesz łączyć oba miasta skalne, sensowniej jest nocować po stronie Teplic.

Adrspach i Polska: rzut kamieniem od granicy

Adrspach leży praktycznie na grzbiecie granicznym – a to warto wykorzystać, nie tylko odnotować. My sami wpadliśmy na ten pomysł dopiero po powrocie z tej podróży i trochę tego żałujemy, bo to jedna z najlepszych rzeczy, jakie można zrobić przy okazji wizyty w Skałach Adrspaskich. Do najbliższego polskiego miasta Mieroszów to 8,9 km i czternaście minut samochodem, do Wrocławia 111,8 km, czyli niecałe dwie godziny.

A to nie jest ulica jednokierunkowa. Kiedy sprawdzaliśmy, jakie zorganizowane wycieczki jeżdżą do Adrspachu, okazało się, że większość z nich wyrusza z Wrocławia, a nie z Pragi. Skały Adrspaskie to więc dla mieszkańców Wrocławia i okolic naprawdę wygodna jednodniowa wycieczka – widać to po liczbie zorganizowanych wyjazdów. I odwrotnie – Adrspach równie dobrze sprawdzi się jako brama do Czech.

Adršpach: The Chronicles of Narnia Tour z Wrocławia – od ok. 105 € (ok. 450 zł), wstęp bez kolejki, mała grupa

Z Pragi do Adrspachu z rejsem łódką – jedyna opcja z wyjazdem bezpośrednio z Pragi, 11 godzin łącznie z dojazdem

Z Wrocławia do miasta skalnego – wycieczka z kierowcą, od ok. 92 € (ok. 400 zł), trzy godziny wolnego czasu na zwiedzanie we własnym tempie, mała grupa

Jeśli wyruszasz z Wrocławia, warto zostać tam dłużej niż jeden dzień – dwa dni to w sam raz na zwiedzanie. Co tam zobaczyć, opisaliśmy w przewodniku po Wrocławiu. Z dziećmi polecamy dodatkowo największe akwarium w Polsce w tamtejszym zoo, które zrobiło na nas większe wrażenie, niż się spodziewaliśmy. A więcej wskazówek znajdziesz w naszej sekcji o Polsce.

Kiedy jechać do Adrspachu

Lato czy jesień?

Lato (lipiec–sierpień) jest najdroższe i najbardziej zatłoczone, ale za to kursują łódki, a teren jest otwarty najdłużej, do 20:00. Byliśmy tam w sierpniu i nie żałujemy tego, tylko następnym razem wybrałabym zdecydowanie pierwszy poranny slot dnia. Po południu niebo nad skałami się zachmurzyło i przez chwilę mżyło, a na schodach czuć to od razu: piaskowiec i drewno stają się śliskie.

Wiosna i jesień to dla nas najlepszy kompromis – bilet wstępu jest o 20 Kč (ok. 3 zł) tańszy, parking też, a od maja do końca października nadal kursują łódki. Jesienne barwy w piaskowcowych wąwozach to poza tym coś, czego w sierpniu nie zobaczysz. Jeśli planujesz wiosenny weekend we dwoje, mamy na to osobny przegląd pomysłów na wypady po Czechach.

Zima jest najtańszą opcją w ogóle – bilet wstępu 120 Kč (ok. 20 zł), parking 80 Kč (ok. 13 zł) online – a Velký vodopád zamarza, zamieniając się w lodospad. Teren zamyka się już o 16:00, a serpentyny w Chvalču przy oblodzeniu zamyka szlaban. Zimowa wizyta wymaga dobrych butów i zapasu czasu w planie.

Największe błędy, jakie można popełnić w Adrspachu

Przyjechać bez rezerwacji w sezonie TOP lub głównym. Nie tylko ryzykujesz kolejkę i pełny parking – kiedy bilety online na dany dzień się wyprzedadzą, nie kupisz ich nawet w kasie.

Polegać na karcie płatniczej przy łódkach. Na terenie całego kompleksu zapłacisz kartą, przy łódce nie. Tylko gotówka w koronach.

Wyruszyć bez wody i jedzenia. Trzy godziny podchodzenia bez wody to nie najlepszy pomysł, a na trasie nic nie kupisz.

Zaplanować Skały Teplickie na ten sam bilet. To dwaj różni operatorzy i dwa osobne wejścia. Wyjątek dotyczy tylko przejścia przez wąwóz Vlčí rokle.

Dla kogo jest Adrspach – a dla kogo nie

Jedź, jeśli lubisz krajobrazy w wielkiej skali, chcesz zobaczyć jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w Czechach i nie przeszkadza ci, że wie o tym również pozostałe 400 000 osób rocznie. Dla rodzin z małymi dziećmi idealna jest bezbarierowa część prowadząca do Malý vodopád, która daje solidne wrażenia bez ani jednego schodka.

Zastanów się, jeśli masz poważną klaustrofobię – Myší díra rzeczywiście ma 50 centymetrów. Jeśli źle znosisz wysokość i eksponowane miejsca, bo schody na Nová partie prowadzą nad wąwozem, a barierka jest raczej symboliczna. Jeśli masz problemy z kolanami albo kondycją, bo dwóch tysięcy schodów nie da się ominąć. A jeśli szukasz samotności w naturze, to w Adrspachu w sierpniu jej nie znajdziesz – na to są lepsze miejsca. Na przykład Prachowskie Skały: mniejsze, mniej znane skały, z trzema trasami od 1,5 do 3,5 km, więc długość dobierzesz do nastroju. Parking kosztuje tam poza tym sto koron, a nie dwieście.

Dobra wiadomość: ta wymagająca część jest dobrowolna. Pierwsze 1,3 km płaskiego odcinka do Malý vodopád to pełnowartościowa wycieczka sama w sobie i nikt nie zmusza cię, żeby iść dalej.

Podsumowanie: czy było warto?

Było warto. Nawet z tętnem 192, nawet z tym, że w Myší díra przeciskałam się z rękami nad głową, nawet z tą serpentyną, na której wyglądało, że nie zmieścimy się z jadącym z naprzeciwka autem.

Adrspach to jedno z niewielu miejsc, gdzie regulacja liczby zwiedzających naprawdę ma sens i widać jej efekty. Sloty czasowe działają, rezerwacja parkingu online oszczędzi ci nerwów już na samym początku, a reszta zależy już tylko od twoich nóg. Gdybym miała doradzić jedną jedyną rzecz: kup bilet wstępu i parking wcześniej, i wybierz poranny slot. Wszystko inne da się zaimprowizować.

A skoro już przekroczyłeś granicę, nie kończ na Adrspachu. Adrspach i Wrocław dzielą dwie godziny drogi – więcej pomysłów na wycieczki po Czechach znajdziesz w naszej sekcji o Czechach.

Najczęstsze pytania